104.000 open vacatures in mei

Er zijn steeds meer vacatures: eind mei stonden er 104.000 vacatures open.

Werken waar je passie ligt

Werken in een sector waar je passie ligt is voor 61% van de Europeanen dé reden voor een nieuwe baan.

Werkeloosheid gedaald

Werkloosheid daalde afgelopen kwartaal met gemiddeld 9000 personen per maand.

De tweede carrière van een oud-tennisser

De nieuwe applausmomenten van John van Lottum

Portret John van Lottum

Voormalig tennisser John van Lottum werkt nu als sponsormanager bij Eredivisie Media & Marketing. Een droombaan, maar niet eentje die zomaar voor het oprapen lag. ‘Ze nemen je niet aan op je naam of je overwinningen.’

Een handje kreeg hij. En nog wat gelukwensen. Meer had de KNLTB niet te bieden voor John van Lottum toen hij in juli 2006 zijn laatste bal uit zijn professionele carrière had geslagen. 31 jaar was hij en feitelijk werkloos. Zonder opleiding op zak, want naast het behalen van zijn havo-diploma had hij zijn hele leven opgeofferd aan het tennis. Wrang vond hij het wel dat de tennisbond helemaal niks regelt voor oud-sporters. “Ik heb jarenlang voor Nederland getennist, met veel plezier en trots, maar heb daardoor wel een studie misgelopen. Dan is het cru dat je na afloop te horen krijgt: zoek het maar uit.”

Hij kan wel aan de slag als commentator, geeft clinics en heeft even een goedlopend tennisbedrijf met Raemon Sluiter (dat stopt als Sluiter weer gaat tennissen), maar al snel merkt hij dat zijn toekomst niet bij het tennis ligt.

Waarom wilde je niet verder in het tennis?

“Ik besefte dat dit mij niet verder zou helpen in mijn ontwikkeling. Want nu kennen de meeste mensen mij nog wel, maar over tien jaar kan ik geen clinic meer geven. En wedstrijdcommentaar is heel leuk om te doen, maar daar haal ik niet mijn uitdaging uit. Dat is meer voor ernaast. Ik wilde echt weer iets opbouwen zoals ik dat ook met mijn tenniscarrière had gedaan.”

Want je moet nog even

“Ja, ik moet nog even, we moeten allemaal nog even. Ik heb het goed gedaan en een mooie carrière gehad, maar ik moet ook gewoon weer werken. Daarbij was het heel leuk om weer een nieuwe uitdaging te vinden.”

John van Lottum

Nu kennen de meeste mensen mij nog wel, maar over tien jaar kan ik geen clinic meer geven.

Hoe ging dat?

“Erg moeilijk.”

Je zou zeggen dat alle deuren voor je opengaan?

“Dat gingen ze ook, dat is het probleem niet. Je komt overal aan tafel. Maar als je aan tafel zit, moet je wel wat te vertellen hebben. Dan moet je wel weten wat je wilt, wat je kunt en waar je naartoe wilt. En dat ontbrak een beetje bij mij. Omdat ik het zelf ook nog niet helemaal wist. Dat was wel een gevecht in mezelf. Je vindt alles wel leuk, maar dedicated één kant op ging ik niet. Dat maakte het ook heel lastig in gesprekken. Want daarmee toon je ook niet aan dat je daar heel graag wilt werken.”

Had je er tijdens je carrière al bij stil gestaan? Je wist dat je loopbaan wel voor je 40e voorbij zou zijn?

“Ik dacht wel iets te kunnen doen met televisie en tennis. Dat leek me altijd wel heel erg leuk. En ik verwachtte dat ik dan misschien wel wat meer op televisie kon doen los van tennis. Maar toen ik dat ging ontdekken, was dat toch niet helemaal mijn ding.”

Waarom werd je geen tenniscoach?

“Ik had al snel door dat ik dat niet wilde. Als je een goede coach wil zijn, moet je 30 tot 35 weken per jaar op reis. Het klinkt misschien verwend, maar daar zat ik niet meer op te wachten. Ik had de wereld al wel gezien. Bovendien had ik inmiddels een gezin met twee kleine kinderen. En ik vond het ook erg beperkt. Dan blijf je in de tenniswereld en dat moet je dan ook je hele leven blijven doen. Dat beangstigde mij wel. Het was voor mij wel de ommedraai waarbij ik dacht: oké, dan wil ik wel de maatschappij in en kijken waar mijn kansen liggen. Waar liggen mijn kwaliteiten en welke kant ga ik opgroeien.”

Hoe heb je het aangepakt?

“Ik ben vooral ontzettend veel gaan bellen met mensen om te kijken of ze iets voor me konden betekenen. Echt mijn hele telefoonlijst ben ik wel af geweest. Tot ik op een gegeven moment dacht: laat ik eens met Toon Gerbrands gaan praten. Dat is een volleybalcoach die zich al tien jaar staande weet te houden in de voetbalwereld. Ik zou wel eens van hem willen horen hoe hij die omslag heeft weten te maken. Het klikte meteen goed en twee weken later vroeg hij mij voor een functie als sponsormanager van AZ. Terwijl dat helemaal niet mijn bedoeling was van het gesprek.”

John van Lottum

Voetbal is altijd mijn tweede passie geweest. Ik heb ooit in de jeugd van Ajax gevoetbald.

Had je al eens over sponsoring nagedacht als mogelijke nieuwe stap?

“Dat wel. Omdat ik als tennisser ook altijd goed was in het onderhouden van contacten. Je bent toch een soort eigen BV die zijn eigen sponsors moet vinden. Dus ik wist dat me dat wel zou liggen.”

Wilde je ook specifiek in het voetbal werken?

“Daar was ik wel op uit. De tenniswereld is gewoon te klein in Nederland om daar in te kunnen werken. En voetbal is altijd mijn tweede passie geweest. Ik heb ooit in de jeugd van Ajax gevoetbald en nu voetbal ik ook weer lekker op amateurniveau. Mijn tweede passie werd zo mijn tweede carrière.”

Hoe was de overgang naar het bedrijfsleven?

“Dat was wel even wennen. Ik was nogal gewend om zelf al mijn trainingsafspraken in te plannen en bij AZ moest ik ineens altijd keurig om 9 uur binnen zijn. Maar dat was ook goed voor me. Ik heb er ontzettend veel geleerd over werken in een bedrijfscultuur. Hoe je samenwerkt en ervoor zorgt dat je bepaalde doelstellingen haalt. Maar het belangrijkste was dat ik niet afhankelijk wilde zijn van tennis. Dat ik meer in mijn mars heb. Dat ik een cv opbouw waarbij ik een tijd lang ergens gezeten heb waar ik dingen heb gepresteerd. Mijn cv bestond tot nu toe alleen uit overwinningen en plaatsen waar ik was geweest. Maar daar nemen ze je niet op aan. Uiteindelijk wil men als bedrijf niet een naam maar ook kwaliteit.”

Je bent heel snel doorgegroeid naar je huidige baan bij de Eredivisie.

“Ja, want ik wilde met de sponsoring van AZ wat verder dan zij wilden. Groter, landelijker, meer mogelijkheden. Dat zat er alleen niet echt in. Toen kwam deze vacature voorbij en heb ik meteen gesolliciteerd.”

John van Lottum

Binnenkort ga ik er ook een opleiding naast doen. Als ik die heb, ben ik wellicht klaar voor de volgende stap.

Je zult veel concurrenten hebben gehad?

“Het was inderdaad een erg gewilde baan. Dus ik was erg blij dat ik hem kreeg. En het gaf me veel zelfvertrouwen dat hier mijn toekomst lag.”

Als sporter wilde je voor het hoogste gaan. Nu dus weer in je tweede carrière?

“Ja. Al moet ik zeggen dat ik niet eens het maximale uit mijn tennis heb gehaald. Daarom wilde ik dat juist heel graag in mijn tweede carrière wel. Maar net als bij tennis, moest ik daar ook onderaan beginnen. Dat is een kwestie van accepteren en weten waar je het voor doet en waar je naar toe wil.”

Welk advies geef je aan mensen die ook iets anders willen?

“Dat je specifiek moet weten wat je wilt. Daar begint het echt mee. Zoeken naar zo maar iets is moeilijk. Zoeken naar iets wat je weet, gaat beter. Zelfkennis is daarbij ook belangrijk: ben ik daar goed genoeg in, denk ik dat ik daarin kan groeien? Als je daarvan overtuigd bent, dan ga je het gewoon redden. Maar accepteer wel dat de weg misschien wat langer is dan je hoopt. Je bent er niet morgen.”

Ben jij er al?

“Nee, nog lang niet. Ik mis nog wel de theoretische kennis van het marketingvak. Als ik kijk naar waar ik nu sta en wat ik nu weet, vergeleken met twee jaar geleden heb ik al zoveel geleerd en behaald. Binnenkort ga ik er ook een opleiding naast doen. Als ik die heb, ben ik wellicht klaar voor de volgende stap. Maar ik heb geen haast, want ik zit hier nog goed. Ik heb nu heel veel eigen verantwoordelijkheid en dat bevalt me goed. Een beetje zoals ik dat met tennis had.”

Wat heb je meegenomen uit je tenniscarrière waar je nu wat aan hebt?

“De relatiekant. Hoe je een netwerk opbouwt en hoe je er gebruik van kan maken. Verder ook mijn acceptatievermogen. Dat ik weet dat ik ergens moet beginnen en van daaruit moet groeien. Je kan alleen presteren als je positief jezelf probeert te verbeteren. Op het moment dat het bij mij slecht ging met tennis, was dat omdat ik negatief was en daardoor verzuimde een bepaalde route te kiezen. Dat is met werk ook zo. Als je niet lekker in je vel zit, zit je sneller voor je uit te staren dan als je weet: daar wil ik naar toe, dat wil ik doen. Het is heerlijk als je een doel hebt. Als iets gelukt is. Het zal natuurlijk nooit zoals tennis worden, waarbij je een publiek hebt van 10.000 mensen die voor jou de wave doen en klappen. Maar toch koester ik die momenten.”

Wat zijn nu jouw applausmomenten?

“Als wij nu een grote deal hebben gemaakt met een sponsor is dat voor mij het applausmoment. En sowieso is voor mij het applausmoment dat ik niet meer afhankelijk ben van het tennis. Ondanks dat het nog steeds mijn grote passie is en ik niet uitsluit dat ik ooit in de tenniswereld terechtkom. Maar het is fijn dat ik onafhankelijk van mijn tenniscarrière een nieuwe carrière heb.”

Auteur Bastiaan Vercouteren - LeukeTeksten | Fotografie Nico Kroon | Trui Joe Merino